Władysław Bogacki - życiorys cz.2

 

Okres II wojny światowej.

 

Profesor prowadził w swoim domu oraz w ośrodku tajnego nauczania numer 3 lekcje matematyki i geometrii wykreślnej. Tablica znajdowała się ukryta za kredensem. Wtedy gdy gestapo pojawiło się w przedpokoju - a zdarzyło się to kilkakrotnie - córce prof. Bogackiego udawało się ze względu na bardzo dobrą znajomość języka niemieckiego zatrzymać ich a członkowie tajnego nauczania mogli wtedy wyjść drugim wyjściem przez ganek, tablica wędrowała na swoje miejsce za kredens  i tak dalej.

Sama wojna była ogromnym ciosem. Przed wybuchem w 1939 roku prof. Bogacki wysłał około 100 fotogramów na wiele wystaw międzynarodowych. Fotogramy nigdy nie wróciły do Polski. Była to straszna strata gdyż fotogramy na wystawy opracowywał sam a po wojnie nie miał już nigdy warunków . Równiez pracownia fotograficzna wspaniale wyposażona przez profesora w IX Gimnazjum im. Hoena Wrońskiego przy ulicy Michałowskiego 3 (posiadała aparaty do powiększeń, koryto 8 m. i inne urządenia ciemniowe) została przez Niemców zniszczona. Niemcy po zajęciu w 1939 roku budynku nie tylko zniszczyli pracownie fotograficzną ale również wykradli większość negatywów a około 200 fotogramów ozdabiających klasy i korytarze gimnazjum zginęło bezpowrotnie. Okres wojny i ciężkie warunki zmusiły prof. Bogackiego do sprzedaży aparatu fotograficznego - utracił więc wszystko, co było związane z jego pasją życia : negatywy, gotowe powiększone fotogramy, aparaty, pracownie. Profesor załamał się całkowicie. Praktycznie do fotografowania już nie powrócił.

W następnym fragmencie z życia Profesora Władysława przedstawię jego działania na polu fotografiki - od okresu lwowskiego do śmierci.

odwiedziło nas 265875 osób
projekt i wykonanie mmCreation.pl